شعر

بیا کنار پنجره

زمان ان رسیده است/که دوست داشتن

 

صدای نغز عاشقانه ای شود

 

که از گلوی گرم تو طلوع میکند

 

                                               بیا کنار پنجره

 

                                              و خضر سبز پوش را که یک زمان

 

                                             بلندو تابناک ایستاده بوددرچمن

 

                                               و ابشارسبزریش اوزشیب سرخ گونه هاش

 

                                           رسیده بود تا به زیر سینه ئ قدیم این جهان

 

                                          و کاسه ای ز اب جاودانگی به دست داشت

 

                                           به من نشان بده

 

                                             بیا و قطره ای از ان پیاله رابه حلق من فرو چکان

 

                                            وافتاب را به من نشان بده

 

                                           که می لمد به روی سبزه های گرم

امتحان . . .

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!